Mee: Agnes, Carla, Gwendy, Ida-Jacoba, Maike, Marjanne, Marleen, Marloes, Eshter, Marianne, Marjolein, Tessa

Na bijna een jaar was het dan weer zover. Een nieuw Femmeusweekend, georganiseerd door onze twee nieuwe leden Maike en Marleen, oftewel M&M. M&M hadden alles flink geheimgehouden en hadden ons zeer nieuwsgierig gemaakt met hun mail waarin stond dat we brandhout mee moesten nemen en kleding die vies mocht worden. Nu was natuurlijk de grote vraag binnen het dispuut: “Wat gaan we met dat brandhout doen?”. Er waren een aantal theorieën in omloop. Eén daarvan was dat we in een kampeerboerderij of onder de blote sterrenhemel zouden slapen en ’s ochtends koeien moesten melken... Dat moest wel leuk worden met tien graden onder nul!? Een geluk was dat we wel bij de grote stad, Utrecht, zouden zitten en er dus voldoende vluchtmogelijkheden waren. Vol goede moed keek iedereen uit naar ons weekendje weg...

Op 5 maart was het dan zover. Vanuit het hele land kwamen de bordeauxrode truien naar de “boerenstad Utrecht”. Sommigen kwamen met de auto en anderen met het NooitStipt-vervoer. Alleen het mooiste vervoermiddel, de tractor, ontbrak. Misschien was de naam “nooit stipt” dit keer echter meer toepasbaar voor de auto. Zet 5 vrouwen in de auto, die allemaal tegelijk de weg proberen te wijzen en die het verschil tussen links en rechts niet altijd even goed weten , en je krijgt een verscheidenheid aan U-turns en achteruit rij acties. Tot slot nog ‘even’ inparkeren: dwars over de straat met een toeterende bus en met een wel erg hard lachende buschauffeur ging dit al net zo soepel.

Tot grote opluchting strandden we uiteindelijk met z’n allen in een ouderwets herenhuis, verwelkomd door de vader van Marleen, die waarschijnlijk onmiddellijk spijt kreeg van zijn uitnodiging. Luid gekakel, gegiechel en gezang nam bezit van het huis. Na van enige versnaperingen genoten te hebben, lieten M&M de eerste hint los. “We gaan een fotoshoot doen om een heuse Femmeuse kalender te maken. Dus trek allemaal je boeren-outfit aan.” Logisch toch! Onze fotograaf (cq. Marleens vader) begeleidde ons door het winterse, witte en ijzig koude Utrecht langs de grachten, waar we wat kledingstukken uit moesten doen. (lees jas, muts, handschoenen, sjawl en snowboots). Na de eerste charmante poses, januari-februari likkend aan de sneeuwpop, kwamen andere ideeën tot stand met ijspegels (daarover wordt verder niet uitgewijd). Na verschillende poses van de andere miss-maanden en bekogeld te zijn door elkaar, maar ook van voorbijgangers, keerden we terug naar een lekkere boeren-erwtensoep.

Tijdens de erwtensoep verhoogden M&M de spanning door alleen te vertellen dat je bij de volgende activiteit “enigszins vies kon worden als je onhandig was”. Prompt trok iedereen zijn ouwe kloffie aan, klaar voor vertrek naar onbekende bestemming. In de trein, terwijl de zwart witte koeien en de witte weilanden aan ons voorbij trokken, hadden we nog steeds geen benul van onze bestemming. Na in Den Bosch overgestapt te zijn, kregen we te horen dat we in de trein naar Nijmegen moesten stappen, alwaar werd verteld dat we een erotische bonbon-workshop gingen volgen. Sip keek iedereen naar de net wat minder erotische boerenoutfit, die zij hadden aangetrokken. Onderweg werd een poging tot een cafeetje de kop in gedrukt. Na toch nog een klein opwarmertje, werden we begroet door onze “erotische” workshop begeleider Mark. We werden ingewijd in de taboe-wereld van topsport bedrijven, het kootje komt voor het nootje en meer van dat soort dingen. Na enige uitleg en wat passende vraagjes onzerzijds (“Wat doet die passievrucht nu in dat verhaal?”) leerden wij nog meer over onze bruine lekkernij. Even proeven welke het lekkerst is, nog een keer proeven, nog een keer en nog een keer om het af te leren,…. We leerden we alles over vulling spuiten en “erotische” (wel erg plastische) vormpjes. Mark vond ons kennelijk erg gezellig, want we mochten een uurtje langer aanklooien. Na onze erotische vormpjes wat aangekleed en versierd te hebben, keerden we terug naar Utrecht (via falafelzaak en Burger King). Om precies twaalf uur stapten we de trein uit en werd Marleen bedolven onder kussen en felicitaties: Marleen was jarig!!

Na een lange dag wandelen en staan, ging onze held Gwendy toch maar niet meer met krukken maar met de taxi terug naar onze “boerenstal”. De rest van ons ging lopend door de ijzige kou om in de stal wat matjes en slaapzakken op de betonnen vloer te ontvouwen en uitgaanskleertjes of pyjama aan te doen. De nachtbrakers (Ida-Jacoba, Agnes, Maike, Marianne, Esther, Tessa en Carla) gingen in de kroeg nog gezellig wat praten over pensioenen, hypotheken, zaterdag-boodschapjes, lijstjes en huishoudelijke taken. Zo hebben we het af en toe ook nog eens over andere dingen dan gebruikelijk. ;)

Na een wat frisse nacht te hebben overleefd was het tijd om op te staan met een wijsje in ons hoofd. Reden genoeg om het Kinderen voor Kinderen repertoire weer even door te nemen bij het ontbijt. Marleens vader kwam binnen met een mooie taart met kaarsjes begeleid door “mooi” gezang van Femmeus. Door grote fitheid van iedereen werd er vervolgens besloten om de mysterieuze, nieuwe leden opdracht niet wandelend te doen, maar op het plein bij de Dom uit te voeren. Hartstikke leuk om wat meer over je dispuutgenootjes te weten te komen: cupmaat, leeftijd, koekhap- en spijkerpoepkwaliteiten en sterrenbeeld passeerden de revue. Tijdens een lekkere lunch bleek dat we erg blij met onze Beiaard-Nico mochten zijn, waardoor sommigen toch maar voor de immer gezellige AV huiswaarts keerden.

Kort daarna tufte en tjoekte de rest ook naar eigen stek om daar genoeglijk onderuit te zakken, terugkijkend op een heerlijk boers-erotisch weekendje. Het was super geregeld, zelfs voor zieke en minder valide mensen. M&M, bedankt voor alle goede zorgen! Volgend jaar willen we weer zo’n weekend!!

Marjanne en Carla