Bowlen & Film

3 november 2001

Door stages van een aantal Femmeus dames was de opkomst op dinsdagavonden in de herfst van 2001 nogal laag geweest. Reden dus om zodra het kon weer iets 'leuks' met elkaar te gaan doen. Dus op zaterdag 3 november 2001 verzamelden we ons met een aantal Femmeus-dames in de Beiaard. Ik moet zeggen dat ik er enorm veel zin in had, aangezien ik op stage was op dat moment en al heel veel dinsdagavonden had moeten missen. We waren met niet zo'n grote groep (Josephine, Agnes, Anne Corine, Carla en Tessa), maar Josephines vriend kwam ons clubje versterken. Dat was eigenlijk wel een beetje jammer, want we gingen bowlen. Veel dames hadden zich er erg op verheugd, dat ze nu eindelijk een kans zouden hebben om te winnen, aangezien er geen jongens mee zouden gaan. Maar helaas, Maarten won het eerste potje en de kansen voor de dames leken verkeken. Maar het volgende potje ging beter, hulde voor Anne Corine die de eer van de dames glorieus heeft verdedigd. Ook Carla liet zich af en toe van haar beste bowlkant zien, maar helaas kende zij ook diepe dalen en rolde de ballen soms iets te snel de goot in.

Na het bowlen zijn we gaan eten bij de Turk. Een erg geliefd restaurant vanwege de vriendelijke mensen en natuurlijk het lekkere eten. Er was voor de avond ook nog een bezoekje aan de bioscoop geregeld. Anne Corine was zeer intensief bezig geweest met het uitzoeken van een geschikte film en er was er uiteindelijk een uitgekozen die publieksfavoriet was geworden bij het filmfestival van Cannes, 'la pianiste'. Alle mensen die nu denken: 'publieksfavoriet, oh dat was zeker een hele gezellige leuke feel goodmovie' kunnen er niet verder naast zitten. En ook wij hadden zeker geen film verwacht waarbij sadomasochisme, verkrachting en zelfverminking een hoofdrol zouden spelen. Enkelen onder ons (Josephine en Maarten) konden het ook niet aanzien en zijn halverwege de film maar weer terug naar de Beiaard gegaan. Later volgde zo ongeveer de helft van de zaal. Ik denk dat voor diegenen die de film helemaal hebben gezien 'zeer aangrijpend' een goede beschrijving is.

Een beetje murw geslagen arriveerden we bij de Beiaard en daar stond de volgende activiteit op het programma: Cari's Amerikaanse vriendje bewonderen. Hij was speciaal voor haar een paar dagen naar Nederland gekomen dus we waren bij voorbaat al erg van Mike onder de indruk. Cari was (om begrijpelijke redenen) niet meegegaan met het bowlen en naar de film, maar kwam wel nog even langs om Mike te laten zien. Mike vond het ook heel gezellig, werd een beetje dronken, waardoor hij zich niet meer besefte dat het in Nederland vriest en waardoor fietsen nog moeilijker was dan voorheen!

Tessa